Hey

Hey,

Tis Emmily, we zijn goed aangekomen in Uganda. Kampala is een drukke stad met veel stof en hier en daar een hoopje afval. De wegen zijn hier op z’n minst slecht te noemen. Er zijn van die ‘puthols’ die soms dertig cm diep zijn.

Het labo waar we ‘werken’ is gelegen in Namulonge op het platteland. Er is een mooie banananenplantage waar je hier en daar een termietenhoop ziet. Werken kunnen we nog niet doen want ze hebben materiaal te kort. We zijn dus bezig met informatie op te zoeken.

De eerste nacht hebben we doorgebracht in een hut in Banana village. We zagen er ’s morgens aapjes stoeien in de bomen. Toen we vandaar naar Kampala reden werd het al snel duidelijk waarom ze Uganda de ‘Parel’ van Afrika noemen. De natuur is hier echt prachtig!

Maandagavond zijn we naar een feest geweest van het IITA (ons bedrijf met vele internationale vestigingen). Het was in een 5 sterrenhotel tussen jacuzzi en het zwembad. Er was rijkelijk eten en drinken. Zalig als welkomst.

We zijn vandaag (woe 20 feb) naar de evenaar geweest en ondertussen hebben we veel planten leren kennen die je in de verste verte bij ons niet ziet.

Vrijdagavond gaan we naar onze definitieve stek, want nu logeren we bij onze baas.

Groetjes Emmily en Lotte

PS we missen iedereen

Welkom iedereen

Hey,

Hier volgt dan ons eerste officiële berichtje. Ik hoop dat het me lukt om dit op te slaan of zo, want kben er echt geen krak in.

Efkes voorstellen. Ik ben Lotte. Aangename kennismaking. 

De meesten onder jullie zijn op deze pagina terecht gekomen omdat Emmily of ik dit adres hebben gegeven. Bijgevolg weten jullie ook dat wij samen vertrekken naar Oeganda. Je weet wel, in Afrika. Nu volgen normaal jullie reacties : Wat? Hoe? Bij enkelen komt er spontaan: Zi je gider volledig zot geworden? Dus volgt er nu een mooie uitleg.

Omdat wij in ons laatste jaar biotechnologie zitten, wordt er van ons verwacht dat we een stage van 70 dagen doen. Dit kan zowel in het binnenland zijn als in het buitenland. De meesten blijven in het binnenland, maar wij vonden dat we op verkenning moesten gaan in de wereld. Hierdoor vertrekken we zondag 17 februari om 20 voor 11 ’s morgens naar Oeganda. Mensen die zich geroepen voelen om ons te uit te wuiven, mogen natuurlijk afkomen. Maar beloof dat je niet begint huilen, anders jank ik mee. Niemand hoeft te panikeren: wij komen terug hoor! De terugvlucht is gereserveerd, dus we gaan er niet blijven hangen. Ongetwijfeld springt iedereen nu een gat in de lucht. Schaf jullie dus maar een kalender aan om de dagen af te tellen. Wij verwachten natuurlijk op 5 juni een massale opkomst in de luchthaven, erehaag, rode loper,… alles erop en eraan.  Het vroege uur zal ongetwijfeld niemand tegenhouden, want dames en heren, wij komen om 20 na 6 ’s morgens toe.

Omdat wij natuurlijk contact willen houden met ons teergeliefde thuisfront, heeft Tim deze blog opgericht, of toch gezorgd dat wij hier berichtjes kunnen posten. Dus nu allemaal samen: dank u wel. We gaan hier regelmatig een berichtje posten, met onze (hopelijk) interessante verhaaltjes. Natuurlijk mogen jullie ook vrijblijvend een reactie geven. Of misschien de vettige roddels die we moeten missen.

Vele groetjes en eventueel tot op ons afscheidsfeestje

 Lotte Descamps