Dag lezerkes,
De eerste week van ons verblijf in Oeganda logeerden we in het huis van onze baas, dus we moesten niet koken. De tweede week sliepen we in ons eigen huisje en heb ik voor de cuisine gezorgd. De derde week wilde Lotte koken, een goe meiske dacht ik.
Na een dag of twee, merkte ik dat het flessenwater niet minderde.
(voor alle duidelijkheid, ik nam flessenwater om vlug wat klaar te kunnen maken, leidingswater moet hier een eindje koken voor gebruik).
Ik vroeg lotte: “Lotte met wukken water koke gie????”
Ze antwoorde me parmantig: “Wel met water van de kraan natuurlijk”. En op dat moment veranderde haar gezicht. Want de eerste raad die onze baas had gegeven was om onze tanden niet met leidingswater te poetsen, laat staan te koken.
Ik had al een paar dagen buikpijn en had al een vaag vermoeden dat het misschien iets in het eten was.
Toen op die dag ontdekte ik haar zoete “moordplannen”. Wel goed gevonden, een langzame maar zekere dood, de zoete wraak.
Ze was er echt niet goed van, het arm meiske. VOOR ALLE DUIDELIJKHEID, ZE DEED DAT NIET MET VOORBEDACHTE RADE.
Nuja drie weken voor mijn thuiskomst ben ik dus echt ziek. Gisteren even naar het ziekenhuis geweest met hoge koorts, maar ik voel me al beter. EN MENSEN LOTTE HAD NU NIET GEKOOKT.
Ik kijk er erg naar uit iedereen terug te zien 🙂
Veel groeten Emmily